Posted on: 07.12.2017

STOŁECZNOŚĆ I LOKALNOŚĆ - RÓWNOWAGA KONIECZNA

mgr inż. arch. Marta Łukasiewicz

 

Stołeczność i lokalność muszą się przenikać i wzajemnie inspirować. To gwarantuje sprzyjające warunki życia w mieście. Opracowując plany miejscowe szukamy tej niezbędnej równowagi. Jako przykład posłużą dwa plany rejonów: tzw. Serka Bielańskiego oraz pętli autobusowej Metro Wilanowska.

Oba obszary wskazane są w Studium jako centra lokalne, jakkolwiek ich przyszłe zagospodarowanie wywołuje dyskusje w znacznie szerszym gronie, nie tylko lokalnym.

 

Rejon serka bielańskiego - ustalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy

rejon pętli Metro Wilanowska - ustalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy

 

Rejony te są niezagospodarowane i należą do zasobu miejskich terenów inwestycyjnych, należy więc zapewnić korzystne warunki inwestowania. Stanowią również ważne punkty przesiadkowe komunikacji miejskiej - trzeba zatem zadbać o codziennych użytkowników - tłumy warszawian. Posiadają także swoją tożsamość i o tym również należy pamiętać.

 

Dworzec Południowy na mapie z ok. 1956 r.

 

 

Rejon pętli autobusowej Metro Wilanowska to miejsce dawnej stacji kolei grójeckiej, która od czasu II wojny światowej nosiła nazwę Dworca Południowego. Mimo, iż Dworzec Południowy przestał funkcjonować, jego nazwa była używana w tym miejscu do momentu realizacji stacji metra i wciąż żyje w świadomości mieszkańców.

 

Pracując nad planem, myśleliśmy nie tylko o dogodnych warunkach dla przyszłych przedsiębiorców. Aby uhonorować przeszłość miejsca, wprowadziliśmy akcent symbolizujący dawny dworzec, który może być zrealizowany w postaci  detalu we wnętrzu obiektu lub na elewacji.

 

rejon pętli Metro Wilanowska - wytyczne do projektu planu

wytyczne projektowe do planu rejonu pętli autobusowej Metro Wilanowska

rejon pętli Metro Wilanowska - wariantowe koncepcje planu, wizualizacje

wariantowe koncepcje do planu rejonu pętli autobusowej Metro Wilanowska                   -              makieta planu 

 

 

Obszar tzw. Serka Bielańskiego miał kluczowe znaczenie dla realizowanego w okresie międzywojennym wachlarzowego planu Bielan. Układ ten jest nadal czytelny, a Serek Bielański, który jest jego zwornikiem, pełni rolę komunikacyjnego skweru, gdzie w okresie letnim organizowane są imprezy plenerowe. Postrzegany jest jako przestrzeń otwarta. Pojawiają się postulaty stworzenia tu parku, centrum kultury i rekreacji.

 

Plan wzorcowej dzielnicy Bielany opublikowany w „Architekturze i Budownictwie” w 1925 r.

 

W koncepcji planu przyjęliśmy zasadę kreowania przestrzeni ogólnodostępnych w oparciu o główną oś kompozycyjną. Wprowadziliśmy możliwość użytkowania terenów przez podmioty prywatne, jak i jednostki miejskie, z preferencją dla instytucji kultury i sztuki. Pozostawiliśmy teren nad stacją metra jako ogólnodostępny, powiązany z sąsiednimi  terenami zieleni.

 

Wariantowe koncepcje do planu obszaru tzw. Serka Bielańskiego    -   wizualizacje

 

Przejście przez ul. Marymoncką z wykorzystaniem obniżenia terenu tzw. „Dolinki Opatowskiej” - rozwiązania wariantowe

 

 

Oba obszary są przykładem jak istotna jest równowaga między stołecznością a lokalnością. Dzięki planom miejscowym mają szansę pełnić rolę przyszłych bram do centralnych dzielnic miasta, a jednocześnie funkcjonować jako ogólnodostępne przestrzenie zapewniające integrację lokalnej społeczności. Dodatkowo mogą rozbudzić sentyment warszawian.